Mutsuzluğa Övgü


Evet doğru. Çoğumuz mutsuzuz ve kendimize çareler, çıkış yolları arıyoruz.

Bizler böyle çıkış yolları aradıkça da bir ton cin fikirli arkadaş karşımıza kitaplarla, makalelerle, aforizmalarla, öğretilerle, eğitimlerle, velhasıl mutluluk önerilerinin bin bir çeşidi ile çıkıyorlar.

Mutluluk endüstrisinin en büyük oyuncusu Amerikalılar tabii, içinde mutluluk kelimesi geçen binlerce yazı, video, seminer üretiyorlar her gün. Ama sağolsun bizimkiler de meslektaşlarından hiç geride kalmıyorlar. Bir ara D&R’ın raflarına bir gözatın isterseniz, ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınız.

İsteyen mutluluk için çabalasın bir itirazım yok. Ama mutsuzluğun bu kadar aşağılanmasına biraz bozuluyorum açıkçası.

İki nedenim var.

Birincisi dünyamızı değiştiren, daha güzel, daha çekilir bir yer haline getiren tüm sanat eserlerinin, tüm devrimlerin, tüm yeniliklerin ve hatta tüm girişimlerin yaratıcılarının mutsuzluklarından beslendiği gerçeği.

Mutsuzluk ve yaratıcılık neredeyse ayrılmaz ikilidir. Sürekli mutlu mutlu sırıtan insanların anlamlı bir şey ürettiklerini hiç görmedim ben.

İkinci nedenim ise mutluluğun pek çok durumda insanın elinde olmadığına dair inancım.

Sakın “başına gelenler değil onları yorumlama şeklindir mutluluğunu sağlayan” demeyin, pis terslerim. Suriye’de, Irak’da ve tabii ülkemizin koşullarında mutlu olmak kolay mı? Finlandiya’da doğsam aynı bu karakterle çok daha mutlu olurdum muhakkak. İtirazı olan?

İnsanları kendi mutluluklarını yönetebileceklerine inandırdıkça aslında onları daha da mutsuz ediyor olmuyor musunuz hem?  “Madem her şey benim kontrolümde, o zaman mutsuzluğumdan da ben sorumluyum” öyle mi? Hadi canım siz de, kontrolümüzde olmayan o kadar çok şey var ki!

Bana kalırsa mutsuzluk da tadı çıkarılması gereken bir duygu kısacası.

Sizi mutsuz eden bir şeyler varsa hakkını verin acınızın. Belki mutsuzluğunuzdan harika bir ürün çıkacak ortaya, belki de gerçekten mutlu olmak için kendinizle daha keskin bir şekilde yüzleşeceksiniz.

En azından ben böyle düşünüyorum.

One thought on “Mutsuzluğa Övgü

  • Belki de herseyi oldugu gibi kabul edip, mutsuzlugumuzla bir seyler uretip daha iyi olmasi icin harekete gecebilmek mutlu edecek bizi.
    Mutluluga takilan insan uretmek icin de ugrasmaz, konfor alanini terk etmez. Bize, yasananlardan mutsuz olan ve sorunlari cozmek icin harekete gecip mutlulugu yakalayan, asil mutlulugun mucadelenin kendisi oldugunu anlayan bireyler lazim.
    Kaleminize saglik hocam.
    Saygilarimla.

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s